Robin Boustead to człowiek, którego nazwiska nie może zabraknąć, kiedy mówimy o Great Himalaya Trail. Robin, jak sam pisze, „zakochał się w Himalajach w 1993 roku” i od tamtej pory bywa w nich przynajmniej raz w roku. Od 2002 roku systematycznie przemierza te monumentalne góry, zarówno na terenie Nepalu jak i Butanu oraz Indii. Jego, często pionierskie, wędrówki zaowocowały ideą tego, co znamy dzisiaj jako Wielki Szlak Himalajski. Chociaż idea szlaku wciąż nie do końca została zrealizowana na terenie Indii i Butanu, jeśli chodzi o Nepal, Robin dokonał jeszcze jednej, z mojego puntu widzenia, znaczącej rzeczy. Opublikował komplet 10 map Nepalu z zaznaczonym na nich Great Himalaya Trail. Tu małe wyjaśnienie. Idea szlaku obejmuje nie tylko dosyć jednolity szlak w tzw. wersji High Route, określany jako najtrudniejszy szlak trekkingowy świata, ale także sieć szlaków pobocznych, i z definicji będących łatwiejszą alternatywą High Route, nazywanych Cultural Route. O ile idea High Route przypomina na przykład nasz rodzimy Główny Szlak Beskidzki, to Cultural Route nie stanowi już jednolitego szlaku a raczej stanowi właśnie alternatywne uzupełnienie szlaku głównego, jakim jest High Route. Dlaczego o tym wszystkim piszę? Ponieważ Robin, będący nie tylko twórcą, ale dobrym duchem tej idei, już od jakiegoś czasu konsultuje moje plany i stale pomaga mi w zdobywaniu niezbędnych informacji. A podstawowa trudność z jaką się zmierzę to przełęcze. Co oznacza przełęcz na szlaku? Oznacza, że w możliwie niskim punkcie przekraczasz łańcuch górski. Ponieważ Himalaje to naprawdę wysokie góry, również przełęcze mają wysokości przyprawiające o zawrót głowy. Na GHT jest sporo takich o wysokości ponad 5000 metrów, ale jest też jedna jeszcze wyższa! Sherpani Col to przełęcz w rejonie Makalu mierząca 6180 metrów! Dodatkowo tworzy ona płaskowyż zamknięty z drugiej strony kolejną przełęczą West Col, o równie imponującej wysokości 6150 metrów. Takie to atrakcje czekają na mnie na GHT.
c.d.n.
